بالاخره براي جمع آوري كتاب هاي بر.ان.داز از سطح شهر ، همراه يكي از دوستان در يك اقدام متهورانه حقوق يك هفته را هزينه كرديم ؛ خيابان كريمخان زند كه خودش هم روزگاري از بر.ان. دازان بوده را طي كرده و با حضور در يكي از كتابفروشي هاي مذكور،  تعدادي از  كتاب هاي بران.داز را از دسترس عموم خارج كرديم. بماند كه بازو و كتفم در اين راه به مرحله انهدام رسيد؛ اما من تا آنجا كه توانستم رسالت خودم را در مبارزه انجام دادم.

 البته در حركتي موازي، اميد هم براي اينكه دل كوچك و رومانتيك من را شاد كند، نسخه هاي چاپ اول رمان هاي محبوبم را (برادران كارامازوف و خانواده تيبو) را مهمان كتابخانه عزيز و كوچكمان كرد و يك دليل ديگر به دلايلي كه منجر به ازدواجمان شده افزود.

باز هم با كمبود جا مواجه شديم. اين كتابخانه هاي راش كه جايگزين قفسه هاي مشبك مشكي سابق شده بودند ، وقتي وارد خانه مان شدند كلي ذوق مرگ شده بودم كه آخيش بالاخره اين كتاب هاي بيچاره راحت و شيك سر جايشان خواهند ايستاد و روي سرشان كتاب هاي جديد سوار نخواهند شد و براي همه جا داريم.

 هنوز 4 ماه نشده باز هم جا كم آورديم. باز هم نشد كه اين بيچاره ها قشنگ و مرتب و مغرور سرجايشان بايستند. حالا باز هم در رديف هاي رمان و شعر تعدادي درازكش روي سر بقيه سوار مي شوند. گردن خودم درد مي گيرد وقتي مي بينمشان. دلم مي خواست خانه مان بزرگ بود و كتابخانه خوشگلي درست مي كرديم براي لحظه هاي ناب تنهايي و عطر كتاب ها. بوي جنگل خيس به مشامم مي رسد.

تنها سريالي كه پس از مدتها مي ديدم گمشده در دنياي جين آستن بود. با كس ديگري كه بشناسمش در لذتش شريك نبودم و حالا هم كه تمام شده كسي نبوده كه از احساسم درباره اش حرف بزنيم.

 هنوز هم بسياري از دختران نوجوانيشان را و حتي جواني شان را با خواندن شاهكارهاي عاشقانه رنگين كماني مي كنند. براي كساني چون من كه خام بوديم در دوست داشتن و دوست داشته شدن ، غوطه ور شدن در دنياي اين كتاب هاي عزيز ، لذت عجيبي بود. پس از تمام شدن هر كدامشان آرزوي اينكه كاش ادامه داشت و كاش مي ديدم و مي بودم و بقيه اش را هم مي خواندم؛ كاش من هم چنين داستاني مي داشتم و كاش ... .

دنياي نوجواني من اگر هم رنگي داشته باشد رنگ خيال انگيز بربادرفته، ربه كا، جين اير، غرور و تعصب و بلندي هاي بادگير است.

سريال گمشده در دنياي جين آستن را دوست داشتم چرا كه گويي خودم بوده كه خسته و دلزده از دنياي واقعي ، گم مي شدم ميان صفحات ضخيم كتاب ها كه بوي مست كننده اي داشتند و كلمات جادويي شان مرا جدا مي كرد از غم لحظه ها.  ناگهان جدا مي شدم از زندگي و رها مي شدم در ميان آدمهايي كه مي شناسم. در لذت جادويي عشق.

خوشحالم كه در اين حس تنها نبوده ام. كه شايد كساني ديگر هم با كتابها همه احساساتي را كه دور بوده از زندگي واقعي شان تجربه مي كردند. ما نسل منقرض شده نيستيم ؛ هنوز هم مي شود جان شيفته داشت.به پاس همه لحظات شيرين و زيبايي كه كتابها نصيبم كردند؛ روي ماه همه نويسندگانشان را مي بوسم.

هر چي نا.شر و نويسنده و مترجم درست و حسابي داريم همه شون با هم شدن ب.را.ند.از. خدايا ديگه جاي خالي تو سرم نيست براي رويش شاخ جديد. يعني الان بايد برم و هر چي كتاب از اين آدما و از اين ن.شرها دارم ، از دم دست برشون دارم و مثل يك گنج مخفي كنم؟ شايد! ولي مطمئن هستم براي روزهاي تنهايي و بيكاري كه شايد چندان هم دور نباشه ؛ براي اينكه تكه هاي عزيزي از روح فرهيختگي رو براي خودم داشته باشيم، الان بهتريم موقع است براي كتاب خريدن. بايد اينطوري از نو.يسن.ده ها و كتابهاي محبوبم حمايت كنم؛ حداقل براي گراميداشت كتابخونه كوچيك خونه.

هوا سرده و خوشي برف و سرما، برام زهر شد وقتي ديروزم با خبر سقوط هواپيما شروع شد. ياد زلزله فكر كنم سال 75 سر.عين ما افتم. اون موقع هم برف سنگيني باريده بود و مردم بينواي روستاهاي اطراف كه از زلزله جان سالم بدر برده بودن تو نابخردي و سوء مديريت آقاي دكتر فعلي كه است.اند.ار بودن؛ تو سرماي سياه زمستون از حمله گرگ ها كشته مي شدن. فكر سقوط تو يك دشت پر از برف و تاريكي و سرما، سرم رو به دوران ميندازه. براي كي مهمه اون همه زندگي كه دود شد و رفت به هوا؛ مرگ تو يك تابوت خسته آهني شده خاطرات روزمره!